Պուտին-Թրամփ դիվանագիտական «խաղում» առաջինը ո՞ւմ նյարդերը տեղի կտան

Ինչպես հայտնի դարձավ, Ռուսաստանի նախագահ Վլադիմիր Պուտինը հաստատել է, որ Մոսկվան առաջարկել է Իրանին իր հարստացված ուրանի պաշարները տեղափոխել Ռուսաստան՝ փորձելով լուծել Իրանի միջուկային ծրագրի շուրջ ծագած ճգնաժամը։ Այս նախաձեռնությունը, որը նախապես բոլոր կողմերին բավարարել էր, հետագայում մերժվել է ԱՄՆ-ի կողմից։

Ըստ Պուտինի տեղեկացրած պայմանավորվածության՝ Իրանի միջուկային նյութերը պետք է տեղափոխվեին Ռուսաստան, որտեղ դրանք կգտնվեին միջազգային վերահսկողության տակ։ Սակայն ԱՄՆ նախագահ Դոնալդ Թրամփը, ինչպես նշվում է, մերժել է այս առաջարկությունը՝ հեռախոսազրույցի ընթացքում Պուտինին առաջարկելով «ջանքերը կենտրոնացնել Ուկրաինայում պատերազմը դադարեցնելու վրա»։ Թրամփը նույնիսկ ընդգծել է, որ այդ հարցը համարում է «ավելի կարևոր»։

Այս իրադարձությունները տեղի են ունեցել այն պահին, երբ Իրանը, իր հերթին, մերժել է ԱՄՆ-ի առաջարկները՝ միջուկային ծրագիրը տասը կամ քսան տարով սառեցնելու և հարստացված ուրանի պաշարները Միացյալ Նահանգներին հանձնելու մասին։

Այս դիվանագիտական «խաղում», որտեղ Ռուսաստանը և ԱՄՆ-ը փորձում են ազդեցություն գործել միմյանց վրա, ո՞ւմ նյարդերը կառաջինը տեղի կտան։ Իրավիճակը բարդ է և ունի բազմաթիվ ծավալներ։

Մի կողմից, Ռուսաստանը, որը փորձում է դիրքավորվել որպես միջազգային հարցերի լուծման հուսալի և անկախ միջնորդ, կորցրել է հնարավորությունը ցուցաբերել իր ազդեցությունը Իրանի վրա։ Իրանի միջուկային ծրագրի հարցը Ռուսաստանի համար ռազմավարական նշանակություն ունի, քանի որ այն ազդում է տարածաշրջանի անվտանգության վրա և Ռուսաստանի դիրքի վրա որպես տարածաշրջանի գլխավոր խաղացողի։

Մյուս կողմից, ԱՄՆ-ը, որը պնդում է իր միակողմանի դիրքորոշումը, փաստացիորեն մերժել է Ռուսաստանի առաջարկը՝ դրանով ցույց տալով, որ Կրեմլի նախաձեռնությունները չեն համապատասխանում Վաշինգտոնի ռազմավարական նպատակներին։ ԱՄՆ-ի համար ավելի կարևոր է Ուկրաինայի հարցը, քանի որ այն ուղղակիորեն ազդում է Ռուսաստանի և Եվրոպայի միջև հարաբերությունների վրա։

Այսպիսով, երկու կողմերի համար էլ խաղը ունի իր ռիսկերը և հնարավորությունները։ Պուտինի և Թրամփի միջև տեղի ունեցող դիվանագիտական մարտահրավերները ոչ միայն ազդում են միջազգային հարաբերությունների վրա, այլև կարող են ունենալ անմիջական հետևանքներ տարածաշրջանի անվտանգության և քաղաքական դինամիկայի համար։