Նախընտրական քարոզարշավի ընթացքում մենք անընդհատ հայտնվում ենք այն իրողության առջև, որի մեջ ենք հայտնվել «մեծարգոների» կառավարման արդյունքում։ Այն է՝ Արցախի կորուստը, Սամվել Կարապետյանի կողմից թույլ տրված լեզվի սայթաքումը, 44-օրյա պատերազմի խայտառակ պարտությունը։
Այս ցավոտ իրադարձությունները, որոնք հայտնի դարձան իշխանության կողմից, այժմ փոխարինվում են նոր, անբնական երևույթներով։ Թշնամու կողմից մեր հասցեագրված ստորացումները, ընդդիմադիրների բանավոր խոսքում հանդիպող սխալները, մի քանի հազար երիտասարդի կյանքերի կորուստը, 2008-ի մարտի 1-ի 10 զոհերի հարցը, հայաստանյան տարածքների զավթումը, նախկինների թալանի մեղադրանքները, հայոց եկեղեցու սրբազանների և ընդդիմադիր առաջնորդների նկատմամբ ստոր և կեղծ լուրերի տարածումը, գոյություն չունեցող ռուսական հիբրիդային պատերազմի դատապարտումը, հայոց երկիրը «արևմտյան ադրբեջանի» վերածելու գործընթացը, կեղծ հիմնավորումներով ընտրակաշառք տալու վերաբերյալ մեղադրանքները, և այլն։
Այս ամենը հանգեցնում է այնպիսի անբնական իրավիճակի, որտեղ իշխանությունը, փորձելով պահպանել իր վերահսկողությունը, սաստկացնում է խոսքի տոնայնությունը՝ այն վերածելով հայհոյանքի ու սպառնալիքների։ Բեմադրվում են դավադրություններ, ինչպես այսօր տեղի ունեցավ՝ «հունից դուրս ընկնելու» տեսանյութի միջոցով, որը, իհարկե, ունի ոչ միայն ինքնանպատակ բնույթ, այլև ցանկալի արդյունք։
Այս ամենի ֆոնին, որքան առաջ է գնում քարոզարշավը, այնքան այն կորցնում է մարդկային դեմքը։ Դրա պատճառը վարչապետի պաշտոնը զբաղեցնող անձն է, որի գործողությունները, պաշտոնի բերումով, քարոզարշավին տալիս են ցածր բնազդային ուղղվածություն։ Իրենից «Նիկոլ» և «մարդկային դեմք» հասկացությունները համատեղելի չեն, քանի որ վերջինս արդյունքում գիտակցում է, որ կորցնում է ընտրական գործընթացի վրա վերահսկողությունը։
Այս իրավիճակից ազատվելու, այս անբնական հորձանոտումից դուրս գալու միակ ճանապարհը հունիսի 7-ին ընտրատեղամասում գործող իշխանությանը «ոչ» ասելն է։ Քվեարկեք հօգուտ ընդդիմության՝ կամ համար 3-ի, կամ համար 7-ի, կամ համար 17-ի։ Եթե առաջին խմբի համարների առումով խնդիրներ ունեք, ապա, որպեսզի չփոշիացնեք ձեր քվեն, քվեարկեք համար 6-ին կամ համար 19-ին։
