Ես կյանքում փորձել եմ հնարավորինս քիչ սուտ խոսել՝ գիտակցելով, որ բացարձակ սուտ չխոսելն անհնար է։ Սուտ չեմ խոսել ոչ միայն դրսում, այլև իմ ընտանիքիում։ Որովհետև գիտեմ, որ եթե տան հայրը սուտ է խոսում, ապա դա ավտոմատ փոխանցվում է կնոջն ու զավակներին։ Ու այդ պատճառով մեր տան խնդիրները լուծվել են ներսում՝ առանց ծայրահեղության հասցվելու։ Այսինքն, մենք չենք բաժանվել ու չենք կրկին միավորվել։ Ու մեր միջև առկա է եղել վստահություն, ու այն շարունակվում է մնալ անփոփոխ։ Ենթադրում եմ, որ այդպիսին պետք է լինի օրինական հայկական ընտանիքը։ Ավելի ճիշտ, ընդհանրապես ընտանիքը՝ եթե վերացարկվենք մեր ազգությունից։ Եվ եթե օջախի պատկերն ընդհանրացնենք, ապա այդպիսին պետք է լինի ողջ հասարակությունը։
Բայց, ինչպես ավելի ուշ պարզվեց, իմ և նրա պատկերացումները ամբողջովին տարբեր են։ Նա կարող էր ամուսնանալ՝ առանց ամուսնության պաշտոնական կամ հոգևոր ամրագրման։ Նրա կինը կարող էր իրենից բաժանվել՝ ենթադրելով, որ կարող է նաև ձերբակալվել չգիտես ինչ բանի համար։ Բայց կարող էր նաև կրկին միավորվել ու որպես վարչապետի պաշտոնը զբաղեցնող անձի քաղաքացիական ամուսին մասնակցել առաջին տիկնանց ինչ-որ ժողովի։ Չնայած, եթե Հայաստանը լիներ ոչ թե կեղծ ժողովրդավարության բաստիոն, այլ ընդամենը օրինավոր երկիր, ապա ԱՄՆ-ում կայանալիք ժողովին մասնակցելու իրավունք պետք է ունենար ոչ թե ինքը, այլ այն պաշտոնյանյի կինը, ով ՀՀ Սահմանադրության համաձայն հանդիսանում է պետության գլուխը։
Բայց քանի որ Հայաստանը ոչ միայն օրինավոր երկիր չէ, այլ անօրեն միապետություն է՝ ֆորմալ հանրապետական ինստիտուտներով, սուտ խոսելն էլ պետք է դառնար կյանքի կանոն։ Ու թափանցեր ընտանիքներ՝ մխտռելով կայացած ինստիտուտներից մեկը, ինչպիսին հայկական ընտանիքն է։ Ու հասարակությանն էլ պարտադրվեր այն մթնոլորտը, որը վաղ թե ուշ, այլ գործոնների համակցությամբ, մեզ վերածելու է հիշողությունից զուրկ մանկուրտների։ Կամ էլ Հրանտ Մաթևոսյանի ասած այն կովին, որի հորթին նախորդ օրն են մորթել, իսկ ինքը հանգիստ որոճում է։ Եթե, իհարկե, մենք չկարողանանք վարչապետի պաշտոնն ազատել այն զբաղեցնող անձից։ Ու մեր հայրենիքն ինքներս չբերենք շողուլի։
Այս ամենը չէր գրվի, եթե հերթական անգամ վարչապետի պաշտոնը զբաղեցնող անձը չփորձեր մարդկանց հիմարի տեղ դնել՝ խոսելով երեք ընտրատեղամասերի քվեարկությունը չեղարկելու մասին։ Նախ, չեղարկելու հիմք է ծառայել մեկում 8 համարի քվեաթերթիկների բացակայությունը մինչև ժամը 18-ը։ Նման երևույթ առկա չի եղել նույնիսկ մերժված նախկինների օրոք։ Համենայն դեպս, տասական թվականներից այս կողմ։ Երկրորդ, ժամը 20-ից հետո զինվորական մեծ խմբի այցն ընտրատեղամաս, և նրանց խառը խմբով ու այլոց միջամտությամբ քվեարկել թույլատրելը։ Իսկ թե ինչու է նման ժամին այց կատարվել, դա էլ վստահաբար կպարզվի մոտ ապագայում իշխանափոխությունից հետո։ Ոմանց կարծիքով դա «կարուսել» կոչված ընտրախախտման դրսևորում է, և այդ կարծիքը հեռու չէ ճշմարտությունից։ Դրանք մեզ ծանոթ են, նման «կարուսելներ» կատարվել են նաև նախկինում, սակայն կազմակերպիչները միշտ տեղավորվել են «08.00 – 20.00» ժամային շրջանակում։
Այս դեպքի առումով զավեշտականն օրենքով պարտադրված վերաքվեարկություն չկատարելու հիմնավորումն էր։ Ասում է, թե իր կուսակցության ստացած ձայները ևս նվազել են, բայց այդ հանգամանքը տեղավորվում է ողջ հանրապետության մասշտաբով ստացված արդյունքների շրջանակում։ Այդ անձն, իհարկե, «մոռանում» է, որ իրենց քվեները փոխհատուցվել են այլ ընտրատեղամասերից ավելացված ձայների հաշվին։ Բայց դա չի կատարվել «Բարգավաճ Հայաստան» կուսակցության առումով։ Ու հենց այդ չեղարկման արդյունքում է կասեցվել ԲՀԿ-ի մուտքն Ազգային Ժողով։ Եվ հենց միայն այդ ընտրախախտումը բավարար է, որպեսզի հունիսի 7-ի ընտրություններն համարվեն ո՛չ օրինավոր և ո՛չ էլ արդար։ Ինչքան էլ այդպիսին ներկայացվեն թե՛ իր և թե՛ իր արևմտյան հովանավորների կողմից։
ՀՀ Պետական անվտանգության ծառայության նախկին տնօրենի տեղեկատուները հայտնում են, որ…
Արդեն տեւական ժամանակ է՝ Ռուսաստանն արգելել է Հայաստանից պտուղ-բանջարեղենի ներմուծումն իր տարածք։ Իշ…
Նախկինում գրել էինք, որ Տավուշի մարզի դատախազի տեղակալ Հ․ Աղասարյանը Դիլիջանի ավագանուն առաջարկությո…
