Իսլամաբադում ԱՄՆ-ի և Իրանի միջև տեղի ունեցած 21 ժամ տևած բանակցությունները ավարտվեցին առանց որևէ համաձայնության հասնելու։ ԱՄՆ-ի փոխնախագահ Ջեյ Դի Վենսը վերադարձել է իր երկիր՝ հայտարարելով, որ Իրանը չի ընդունել ամերիկյան կողմի առաջարկած պահանջները։
Բանակցությունների ընթացքում որոշ կետերով գրանցվել է առաջընթաց, սակայն երեք հիմնական հարց մնացել է չլուծված։ Թեև այդ հարցերը պաշտոնապես չեն նշվել, հստակ է, որ դրանք վերաբերում են մի քանի առանցքային կետերի։
Առաջին հարցը վերաբերում է Հորմուզի նեղուցին։ Ամերիկյան կողմը պահանջում էր իրանական վերահսկողության ներքո գտնվող այս կարևոր նավահանգիստի անվերապահ բացումը։ Երկրորդ հարցը կապված է Իրանի միջուկային ծրագրի հետ։ ԱՄՆ-ը ցանկանում էր ոչ միայն փակել կամ կտրուկ սահմանափակել այս ծրագիրը, այլև առգրավել Իրանում գտնվող մոտավորապես 400 կիլոգրամ հարստացված ուրանը։ Երրորդ, և ամենահիմնական խոչընդոտը դարձել է Լիբանանում հրադադարի հաստատմանը։ ԱՄՆ-ի և Իսրայելի կողմից առաջարկված հրադադարի շրջանակում Լիբանանը պետք է դուրս գար հակամարտության գոտուց, սակայն իսրայելական զորքերի կողմից կատարված խախտումների հետևանքով Իրանը պահանջում է Լիբանանի անմիջական ընդգրկումը հրադադարի պայմանների մեջ։
Այժմ հիմնական հարցը դարձել է՝ կվերսկսվի՞ արդյոք պատերազմը։ Այս պահին համաշխարհային տնտեսությունը արդեն իսկ զգալիորեն տուժել է ԱՄՆ-ի և Իսրայելի սանձազերծած պատերազմից։ Փորձագետները նախազգուշացնում են, որ եթե պատերազմական գործողությունները շարունակվեն մեկ-երկու շաբաթ ևս, աշխարհը կարող է հայտնվել աննախադեպ տնտեսական դեպրեսիայի մեջ։ Գրեթե բոլոր պետությունները շահագրգռված են, որպեսզի Վաշինգտոնը վերջնականապես դադարեցնի պատերազմը և հասնի Իրանի հետ համաձայնության։ Այս հարցում դժգոհություն է արտահայտվել նաև ԱՄՆ-ի ներսում, որտեղ վերջին շաբաթներին զգալիորեն բարձրացել են սպառողական գները, հատկապես՝ վառելիքինը, ինչը քաղաքականապես բարդ իրավիճակ է ստեղծում Դոնալդ Թրամփի և Հանրապետական կուսակցության համար՝ նախապատրաստվելով նոյեմբերյան միջանկյալ ընտրություններին։
Հետևաբար, պատերազմի վերսկսումը, առավել հավանական է, որ կլինի ոչ թե ռազմական, այլ տնտեսական և քաղաքական բնույթի։ Ուստի, ամենայն հավանականությամբ, բանակցությունները կարող են շարունակվել այլ ձևաչափերով՝ մինչև կրկին բարձր մակարդակի պաշտոնական վերսկսումը։
Այս պահին Իրանը գտնվում է ավելի ուժեղ դիրքերում, քան պատերազմի սկզբին։ Այն հաջողությամբ դիմացել է ԱՄՆ-ի և Իսրայելի խոշորածավալ հարձակումներին, հակահարվածներ հասցնելով իր թշնամիներին և նրանց դաշնակիցներին, և ամբողջությամբ վերահսկողություն հաստատելով Հորմուզի նեղուցի վրա։
Այսպիսով, Իսլամաբադում ձախողված բանակցությունները դարձել են նոր փուլի սկիզբը, որի հետագա ընթացքը կորոշվի ոչ թե ռազմական, այլ քաղաքական և տնտեսական հաշվարկների հիման վրա։
