Իշխանության գագաթին գտնվող անձը, փաստորեն, իր երկիրը վերածում է անհուսալի փակուղու՝ այն իր անձնական բանտի վերածելով։ Այս գաղափարը դրսևորվում է ամենաանհամբերական ձևով՝ սահմանները փակելով ցանկացած անձի համար, որը նրան թթու խոսք է ասել, թարս նայել կամ պարզապես ցանկանում է լքել երկիրը։
Այս քաղաքականությունը կիրառվում է ոչ միայն հայերին, այլև օտարազգիներին։ Նրանց, ովքեր փորձում են նրան իշխանությունից հեռացնել կամ քննադատում են, նույնիսկ ելքն է արգելվում։ Իրականում, նա իրեն զգում է ցար ի բոգ՝ իր իշխանությունը օգտագործելով ոչ թե երկրը զարգացնելու, այլ այն իր անձնական բանտի վերածելու համար։
Այս ամենը տեղի է ունենում այնպիսի անհասկանալի պայմաններում, որ մարդիկ անգամ չեն իմանում, թե ինչի համար է իրենց «ՍԵԿՏ-ը» փակ։ Օրինակ, Գագիկ Ծառուկյանը, Նարեկ Կարապետյանը և Ռոբերտ Քոչարյանը մի քանի օրով արգելվեցին սահմանը հատելուց՝ առանց որևէ պաշտոնական բացատրության։
Այս վերաբերմունքը դրսևորվում է նաև նրա հրահրող և սպառնալից ելույթներում։ Նա անդադար սպառնում է իր ընդդիմադիրներին՝ նրանց «բոմժ» անվանում, սպառնում է բանտ ուղարկելու կամ «ոչնչացնելու»։ Այս սպառնալիքները հաճախ հնչում են հեռախոսի միջոցով՝ չարությունից և ատելությունից աղավաղված դեմքով, ինչը հիվանդագին տպավորություն է ստեղծում։
Այս ամենի ֆոնին անհեթեթ է թվում այն պնդումը, թե նա միլիոնատեր մարդկանց վախեցնում է «հացին կակա եք ասելու» սպառնալիքով։ Իրականում, նրանք, ովքեր իրենց ունեցվածքն են նվիրաբերել հասարակությանը, ովքեր լավություն են արել, աջակցել են, նեղ պահին հասել, երբեք չեն թույլ տա, որ նրանք սոված մնան։ Նրանց ունեցվածքը բավարար է, որպեսզի կերակրի հազարավոր սովածներ։
Այս մարդը, որը չի թողնում իրենից հետո ոչ մի ընկեր կամ բարի կամեցող, ովքեր կմնան նրա կողմից զրկվելու դեպքում, ցանկանում է, որ իր երկրի բնակիչները զզվեն իրենից, հեռանան իրենց հայրենիքից, որպեսզի նա կարողանա իրենց տեղում բերել իր հավատարիմ գործակարներին, սահմանազատումներ կատարել, հող տալ և թշնամու առաջ սահման բացել։
