Ուկրաինական հարվածների ինտենսիվությունը և հեռահարությունը նախկինում անխոցելի համարվող Ռուսաստանի տարածաշրջաններին հասնելու հանգամանքը խորը ցնցում է առաջացրել ռուսաստանյան ռազմական-վերլուծական շրջանակներում։ Այս մասին հայտարարել է ՌԴ պաշտպանության նախարար Սերգեյ Շոյգուն՝ Ռուսաստանի Անվտանգության խորհրդի արտագնա նիստի ընթացքում։
Նախարարի խոսքով՝ «այժմ Ռուսաստանի ոչ մի տարածաշրջան ուկրաինական հարվածներից ապահովագրված» չէ։ Այս հայտարարությունը հատկապես զարմանալի է, եթե հիշենք, որ Ուրալյան դաշնային օկրուգը, որտեղ տեղակայված է երկրի ռազմաարդյունաբերական համալիրի գրեթե կեսը, մինչև վերջերս համարվում էր անխոցելի և ապահով թիկունք։
Այս փոփոխությունը տեղի է ունենում այն պայմաններում, երբ Ուկրաինան հայտարարել է իր դրոնային և հրթիռային հարվածների ինտենսիվության կտրուկ աճի մասին։ Ըստ պլանների՝ օրական հարվածների թիվը կարող է հասնել հինգ հարյուրի։ Բացի այդ, Ուկրաինան սկսել է կիրառել սեփական արտադրության նոր բալիստիկ հրթիռներ, որոնց հեռահարությունը հասնում է մինչև երեք հազար կիլոմետրի։ Այսպիսով, Ուկրաինան իրավիճակը փոխել է այնպիսի կերպ, որ ռուսաստանյան ռազմական ղեկավարությունը ստիպված է ճանաչել, որ երկրի ամբողջ եվրոպական մասը գտնվում է վտանգի տակ։
Անվտանգության խորհրդի նիստը, որը տեղի է ունեցել Եկատերինբուրգում, ունի ոչ միայն քաղաքական, այլև խորը հոգեբանական նշանակություն։ Ռուսաստանում պատերազմը քարոզչական մակարդակում հաճախ նույնականացվում է Մեծ հայրենական պատերազմի հետ։ Պատմական պատկերացումն այն է, որ խորհրդային ռազմաարդյունաբերական համալիրը հաջողությամբ տեղափոխվել է Ուրալ, ինչը թույլ էր տալիս վերականգնել սպառազինությունների արտադրությունը։ Այսպիսով, ութսուն տարի անց Ուրալը, որը նախկինում համարվում էր անխոցելի, այժմ ճանաչվել է որպես խոցելի տարածաշրջան։
Այս իրադարձությունը ցույց է տալիս, որ չորս տարվա ընթացքում Ուկրաինայի դեմ պատերազմը ոչ միայն չի հանգեցրել Ռուսաստանի անվտանգության ամրապնդմանը, այլ նույնիսկ նվազեցրել է այն՝ երկրի տարածքի զգալի մասը դարձնելով ավելի խոցելի, քան պատերազմի սկզբին։ Թեև Ռուսաստանի Զինված ուժերի Գլխավոր շտաբը շարունակում է հրապարակել «հաղթական զեկույցներ», ռազմական ճակատում էական փոփոխություններ չի նկատվում, իսկ ուկրաինական ուժերը որոշակի հաջողություններ են գրանցել Դնեպրոպետրովսկի և Զապորոժիեի մարզերում։
