Վերջին շաբաթներին իշխանական կուսակցության քարոզարշավի շրջանակում մարզերի փողոցներում հանդես գալիս՝ իշխանությունները քաղաքացիներին խոստանում են թոշակների բարձրացում և առողջապահության ապահովագրություն։ Այս քայլը ներկայացվում է որպես իշխանության կողմից իրականացվող մեծագույն բարեգործություն, թեև իրականում այն պետական բյուջեի մի մասն է, որը ստեղծվում է հարկատուների կողմից։
Այսպիսով, իշխանությունները փորձում են թաքցնել այն հանգամանքը, որ թոշակ բարձրացնելը կամ բուժօգնության մատչելիություն ապահովելը նրանց պարտավորությունն է, ոչ թե քաղաքացիներին արվող բարեգործություն։ Եթե ընտրություններ չլինեին, այս խնդիրը, ամենայն հավանականությամբ, մնում էր անլուծելի։
Այս «բարեգործությունը» իրականացվում է հարկատուների վճարած մի քանի հազար դրամով, որը, իհարկե, չի կարող լուծել տարիներ շարունակ կուտակված խնդիրները։ Իրականում, այս քայլը նպատակ ունի միայն ընտրողների վստահությունը վերականգնելու համար։
Այս ամենի ֆոնին, առողջապահության համակարգում տեղի ունեցող իրողությունները հիշեցնում են կազինոյի խաղ։ Պետպատվերի անունը փոխել են՝ դարձնելով ապահովագրություն, բայց ծառայությունների 70 տոկոսի համար քաղաքացիները շարունակում են վճարել։ Իրենց աշխատավարձից վճարած ապահովագրության գումարները, որոնք պետք է պաշտպանեին հիվանդությունների դեմ, փաստացի սպառվում են կազինոյի խաղի նման՝ արհեստական խնդիրներ ստեղծելով և հիվանդների համար ավելորդ գլխացավանք առաջացնելով։
Այս համակարգի ֆինանսավորումը նույնպես կազինոյի խաղի նման է։ Պետպատվերի փողերը տարվա կեսից սպառվում էին, իսկ հիմա՝ ապահովագրության վճարներն են սպառվում։ Պահուստային ֆոնդի միջոցները, որոնք նախատեսված էին ավելի լուրջ խնդիրների լուծման համար, արդեն ստիպված են օգտագործվում առողջապահության համակարգի պարտքերը փակելու համար։
Այս ամենի հետևանքը բժիշկների և հիվանդների բողոքն է։ Բժիշկները նշում են, որ ապահովագրությունից հետո իրենց աշխատանքի ծավալը կտրուկ մեծացել է, իսկ աշխատավարձերը նվազել են։ Հիվանդները բողոքում են հսկայական հերթերից և այն հանգամանքից, որ ապահովագրված լինելով՝ ստիպված են լինում վճարովի հիմունքներով բուժօգնություն ստանալ։
Այս իրավիճակում առողջապահության նախարարը, փորձելով խուսափել իրական պատասխանատվությունից, զբաղված է քաղաքական գործունեությամբ՝ «ուրախ ավտոբուսներում» սրտիկներ ուղարկելով։ Սա ցույց է տալիս, թե որքան է իշխանությունը հեռացել իրական խնդիրներից և որքան է հեռու քաղաքացիների բարօրությունն ապահովելու իրական քայլեր կատարելուց։
