Մինչև հունիսի 7-ը մեր հավաքական խնդիրը ճիշտ համամասնություն ստանալն է։ Սա ավելին է, քան պարզապես նախընտրական խնդիր։ Սա պատմական առաքելություն է։
Ուշանալը, ինչպես ուշանեցինք 2021 թվականի սխալ ընտրությունից հետո՝ Արցախի կորստի հետևանքով, այս անգամ չի թույլատրվում։ Հոգնեք, զլացեք, խոսե՛ք, համոզե՛ք, բացատրե՛ք չկողմնորոշվածներին, չքվեարկողներին, «քաղաքականությամբ չզբաղվողներին»։ Պետք է աշխատել նաև «Քաղաքականության պարտադիր բարբառով» խոսողների հետ։
Իհարկե, նրանց շարքում կան անհույս սուբկուլտուրաներ։ Բայց կան նաև մարդիկ, ովքեր, չնայած ամեն ինչին, ունեն խիղճ և մտածելու ունակություն։ Նրանց պետք է բացատրել, որ իրենց մոտիվացիան, իրենց անձնական շահը, ընդհանուր պարտության դեպքում իրականանալու չեն։
Սուտ է, թե այս իշխանության վերարտադրման դեպքում դուք շարունակելու եք ձեր անձնական շահն առաջ տանել։ Չի լինելու։ Չի լինելու, քանի որ այս իշխանությունը սրընթաց սկսելու է Հայաստանի լուծարման՝ իրեն հանձն առած գործը։ Նրանք չեն թաքցնում, որ տալու են, զիջելու են, ընդունելու են, ինչ ասեն անելու են։ Բա դո՞ւք ինչ եք անելու։ Ձեր գծած բոլոր անձնական ծրագրերը նույնպես ձախողվելու են ընդհանուրի հետ։ Արցախում նույնպես որոշ մարդիկ «անձնական շահ» էին առաջ տանում։ Ի՞նչ եղավ հետո։
Երեկվա իրենց վարքագծից հետո ո՞նց կարող է իրեն հարգող մարդը քվեարկել նրանց օգտին։ Բնականաբար, մի քանի հարյուր հազարը քվեարկելու է։ Սա է իրականությունը, բայց անձնապես մի՛ եղեք դրա մասին։
Պետական համակարգը, ի պաշտոնե լռողները և այլք, նորմալ մարդիկ, մտածե՛ք, թե ինչի՞ն եք մասնակից լինում ձեր քվեարկությամբ։
Հունիսի 8-ին, երբ պարզ դառնա, որ ձևավորվում է նոր, սոլիդ իշխանություն, ՔՊ-ի օգտին քվեարկած մարդ չեք տեսնելու։ Չի լինելու մեկ մարդ, որ կասի «ես քվեարկել եմ նրա օգտին»։ Քվեարկածների 99 տոկոսը ընտրություններից հետո հանկարծ անհետանալու են։ Մարդիկ կեղծելու են իրենք իրենց։ Սա է, ցավոք, Հայաստանը։ Շատ ավելի ազնիվ կլինի ի սկզբանե չքվեարկել։
