ՀՀ փոխվարչապետ Մհեր Գրիգորյանի ՏԱՍՍ-ի հետ հարցազրույցում արած հայտարարությունը, թե «հայ ժողովուրդը ինքը կորոշի մնալ ԵԱՏՄ-ում թե գնալ ԵՄ», ցույց է տալիս ՀՀ ներկայիս իշխանությունների կողմից իրականացվող քաղաքականության մի շարք խնդիրներ։
Այս հայտարարությունը, որը կրկնում է Նիկոլ Փաշինյանի նախագահի հետ հանդիպման ժամանակ արված խոսքը, փաստորեն իշխանությունների կողմից իրականացվող մի շարք քայլերի հաջորդականություն է։ Ընդհանուր առմամբ, այս մոտեցումը կարելի է բնութագրել որպես ժողովրդին Ռուսաստանի դեմ խաղերի մեջ ներքաշելու փորձ, որը, ըստ էության, թելադրված է Եվրոպական «պապաների» կողմից։
Այդ նպատակին հասնելու համար, ամենաարդյունավետ և խորամանկ տարբերակը ժողովրդի անունից հանդես գալն է՝ իբրև «մենք չէինք ուզում, բայց ի՞նչ կարող էինք անել՝ ժողովուրդը որոշեց»։ Այս թեզը, թեև հնչում է որպես հեքիաթ, հիմնավորվում է մի քանի պատմական փաստերով։
Հայաստանի իշխանությունները, սկսած 2020թ-ի ԱԺ ամբիոնից, պարբերաբար ռուսական կողմին մեղադրում են Արցախի կորստի մեջ։ Պրոիշխանական և պրոեվրոպական լրատվամիջոցներն ու կազմակերպությունները, իրենց հերթին, շուրջ 5,5 տարի է իրականացնում են հակառուսական քարոզչություն։ Այսպիսով, ժողովրդի մտքերում ստեղծվում է հակասություն, որը նպատակ ունի Ռուսաստանի նկատմամբ վստահությունը խախտելու և ԵՄ-ի կողմից առաջարկվող ճանապարհը «միակ ճիշտ» որպես ներկայացնելու համար։
Այս քարոզարշավի ընթացքում Նիկոլ Փաշինյանի կողքին հաճախ հայտնվում են տարբեր կասկածելի կերպարներ, որոնք նրան գրկում են։ Որոշ տեղեկություններով, ուրբաթ օրը Վանաձորում իրավապահները խուզարկություններ են իրականացրել և ձերբակալություններ են կատարել։ Տաշիրում նախօրեին Սուրեն Պապիկյանի գործողությունը «ստուկաչություն» են որակում, և այն բացասական մեծ ազդեցություն է ունեցել իրավիճակի վրա։
Այս ամենը հուշում է այն մասին, որ Հայաստանը քանդելու այդ «սուրբ» գործի համար Եվրոպան և ԱՄՆ-ն միջոցներ չեն խնայում։
