Հայաստանում ընթացող ընտրական քարոզարշավը, որը գնալով թեժանում է, ոչ միայն ներքին քաղաքական մրցակցության ոլորտ է, այլև աշխարհաքաղաքական ուժերի պայքարի դաշտավայր, որտեղ իշխանության փոփոխությունը կարող է հանգեցնել մեկ կողմի ուղղակի վերացմանը մյուսի կողմից։
Քաղաքական տեխնոլոգիաների փորձագետ Արմեն Բադալյանի կարծիքով, 19 քաղաքական ուժի մասնակցությամբ ընտրություններում բովանդակային առումով առկա են երեք հստակ տեսլական։
Առաջին տեսլականը ներկայացնում է Քաղաքացիական պայմանագիր կուսակցությունը (ՔՊ)։ Ըստ Բադալյանի՝ այս տեսլականը նախատեսում է Հայաստանի վերածումը մի տարածքի, որը չունի ազգային ինքնության կամ ապագայի մասին խոսք։ ՔՊ-ն առաջարկում է երկիրը վերածել մի հարթ ճանապարհի, որով բեռնատարները կարող են անցնել արևելքից արևմուտք՝ կապելով Կենտրոնական Ասիային Եվրոպայի հետ։ Այս մոտեցման մեջ զուտ տեսանելի է տարածքային տեսլականը, որտեղ ազգային ինքնությունը և ապագայի հեռանկարները զրկված են ուշադրությունից։
Երկրորդ տեսլականը, որը համատեղում են 3 ընդդիմադիր ուժեր, առաջարկում է այլընտրանք։ Նրանք խոստանում են ոչ միայն զարգացնել տնտեսությունը և ստեղծել աշխատատեղեր, այլև դադարեցնել Եկեղեցու նկատմամբ հալածանքները։ Այս մոտեցումը նշանակում է, որ մարդիկ պահպանում են իրենց ազգային ինքնությունը և դառնում են ոչ թե պարզապես տարածքի մի մաս, այլ սուբյեկտներ՝ իրենց իրավունքներով և ապագայի հույսերով։
Երրորդ տեսլականը ներկայացնում է Ազգային ժողովրդավարական բեւեռը։ Նրանք, ի տարբերություն ՔՊ-ի, առաջնահերթություն են տալիս ԱՄՆ-ի հետ դաշնակցությանը և ձգտում են դեպի այն մեծ Հայաստանը, որը Քուռ-Արաքսից կհասնի մինչև Վիլսոնի կողմից սահմանված սահմանները։ Այս տեսլականի հիմքում ընկած է Արցախի հարցի բարձրացումը և դրա վերաազատագրմանը ձգտումը, ինչը, Բադալյանի կարծիքով, անխուսափելիորեն հանգեցնում է Հայաստանի սուբյեկտի նշանակության ձեռքբերմանը։
Ըստ փորձագետի՝ ներկայիս քարոզարշավի տակտիկական մակարդակը շատ թույլ է։ Նա նշում է, որ քաղաքական ուժերը հիմնականում կիրառում են 1995 թվականի ընտրությունների ժամանակ կիրառվող հինգերորդ դարաշրջանի մեթոդներ՝ թռուցիկներ բաժանելը և փողոցներում քայլելը, որոնք, նրա խոսքով, ընտրական տեխնոլոգիաների ամենակարևոր մասը չեն։
Ինչ վերաբերում է իշխող կուսակցության կողմից հրապարակված ձայնագրությանը, Բադալյանը նշում է, որ դա հիմնականում սեւ փիառի և լարվածության ստեղծման հանգամանք է։ Նա կարծում է, որ նման ձայնագրություններ արհեստական բանականության միջոցով կարող են ստեղծվել ցանկացած բարբառով՝ ցանկացած մարդու վարկի դեմ։ Ըստ նրա՝ նման գործողությունները ոչ թե իշխանության ուժն են ցույց տալիս, այլ փորձում են հանրության տրամադրությունները կտրուկ փոխել՝ ընդդեմ իշխանության։
Վերջում Բադալյանը նկատում է, որ այս ընտրությունները ոչ այնքան ներքին, որքան արտաքին աշխարհաքաղաքական ուժերի պայքարն են Հայաստանում։ Նա նշում է, որ մեկ կողմի հաղթանակը նշանակում է մյուս կողմի ուղղակի վերացումը Հայաստանից, որտեղ մեկ կողմը ներկայացնում են ԵՄ-ն, Բրիտանիան, Թուրքիան և Ադրբեջանը, իսկ մյուսը՝ Ռուսաստանը և Իրանը։
