Պատմական նկարներ կան, որոնք հոդվածից ավելի զորեղ են խոսում։ Այդ նկարներից մեկը, որը տեղադրված է Հրապարակ-ում, ունի համեստ վերնագիր՝ «Գործուղում է ՌԴ»։
Պաշտոնական տեղեկությունը հայտնում է, որ Արդարադատության նախարար Սրբուհի Գալյանը Նիկոլ Փաշինյանի հրամանով 2026 թվականի հունիսի 23-26-ը կգործուղվի Ռուսաստանի Դաշնություն։ Բայց լուսանկարը պատմում է այլ պատմություն։
Կադրից այնպիսի տպավորություն է, որ Նիկոլ Փաշինյանը նրան հերթական գործուղման չէ, այլ առաքելության է ուղարկում մի վայր, որտեղից կախված է իր կյանքը։
«Գնա՜, բայց հիշիր՝ եթե հարցնեն՝ ով է քեզ ուղարկել, ասա՝ պետական շահն է ուղարկել, ոչ թե ես…Եթե ամեն ինչ լավ անցնի ու դու խաղաղ վերադառնաս, դա մեր պատմական հաղթանակն է»։
Սրբուհին հուզվում է և կախում գլուխը։ «Իսկ եթե վա՞տ անցնի»։ Կասենք տեխնիկական թյուրիմացություն է, ինչպես ընտրությունների ժամանակ ասացինք։ Այնպիսի տպավորություն է՝ որ չես հասկանում՝ սա զինվորին պատերազմ ուղարկելուց առաջ հրաժե՞շտ է, գիտակցաբար դժվարին ճակատ ուղարկելու քա՞յլ, թե՞ Փաշինյանի փրկության վերջին խարիսխ։
Երկուսն էլ հասկանում են, որ Սրբուհին զոհաբերվում է հարաբերություն ճշտելու հարցում, բայց այլ ելք չկա՜։ Սրբուհի Գալյանը այնպիսի տեսք է ունի, ասես ասում է՝ գուցե էլ չգա՜մ․․․ Կամ գամ, ու Սրբուհին չլինեմ։ ․․․ Իսկ Փաշինյանն ի ցույց էդնում իր վիճակը․ «Քեզնի՜ց է կախված իմ հաջորդ քայլը, գեղեցկուհիս։ Գնա՜ Ռուսաստան, գեղեցկուհի՜ս, հայրենիքը քեզ չի մոռանա․․․Գնա ու, եթե կարող ես, հմայի՜ր Ռուսիո արքային»։
Լուսանկարն, ընդհանուր առմամբ, այնքան խոսուն է, որ դժվար է հասկանալ՝ սա ձեռքսեղմո՞ւմ է, հրաժե՞շտ, թե՞ քաղաքական ապահովագրության վերջին վճարումը։
Փաշինյանը հերթական լայվով նախանշում է իր առաջիկա անելիքը, և դա Հայաստանի տնտեսության զարգացումը չէ։
Հակակոռուպցիոն դատարանը ճկռել է դատախազության կողմից վերջին օրերի բերված տասնյակ քրեական գործերի տակ։
