Հայաստանում ընթացող քաղաքական իրադարձությունների հետևում ավելի ու ավելի հստակ երևում է իշխանության կողմից իրականացվող համակարգված և ցինիկ ճնշումների ալիք, որը նպատակ ունի ոչ միայն քաղաքական մրցակցին, այլև ցանկացած հակակառույցի ձայնը մոգնացնելը։
Այս ճնշումները դրսևորվում են բազմաթիվ ձևերով։ Իշխանությունները, թերևս անհիմն վախ կրելով, որ իշխանությունից զրկվելու դեպքում իրենց գոյությունը կդառնա անհնարին, ակտիվորեն օգտագործում են իրենց ռեսուրսները՝ ընդդիմության և քաղաքացիական հարթակների գործունեությունը խոչընդոտելու համար։
Մեկ այլ օրինակ, որը վկայում է այս մոտեցման մասին, իշխանությունների կողմից ընդդիմության հանրահավաքներին մասնակցող անձանց բերման ենթարկելն է՝ պնդելով, թե նրանք «խոչընդոտել են հանրահավաքին»։ Սա ոչ միայն օրենքի կիրառման կեղծացում է, այլև փաստացիորեն նշանակում է, որ Հայաստանում քաղաքացին կարող է պատժվել նույնիսկ իր քաղաքական տեսանկյունը հանրությանը հայտնելու համար։
Այս ճնշումների ցինիկությունը հասնում է իր գագաթնակետին, երբ իշխանությունները, իբրև թե հանցակազմ հայտնաբերելով, հրապարակում են գաղտնալսումների արդյունքները, որոնք, սակայն, զրո հանցակազմ են պարունակում։ Ընդդիմությունը, իր հերթին, մնում է օրենքի շրջանակում, իսկ իշխանությունը՝ անդադար խախտում։
Այս ճնշումների ցանկին կարելի է ավելացնել նաև ընդդիմադիրների պաստառների պատռումը, որի համար ոչ ոք պատասխանատվության չի ենթարկվում, և հակառակորեն՝ ՔՊ-ի պլակատը պատռած մարդու ձերբակալումը, որը հետագայում տեղափոխվում է հոգեբուժարան՝ «հոգեկան անհավասարակշիռ պահվածքի» պատճառով։ Այս դեպքի շուրջ առաջացած հարցերին՝ ոստիկանության կողմից կիրառված ուժի օրինականությանը, հոգեբուժական զննման գործընթացին, հսկողության բացակայությանը և հոգեբուժարանում մարդու կյանքին վերջ տալու հանգամանքներին, պետական մարմիններից մինչ օրս տրամադրվել է բավարար բացատրություն։
Այս իրադարձությունները հստակ ցույց են տալիս, որ իշխանությունները ոչ միայն քաղաքական մրցակցին, այլև ցանկացած քաղաքացիական ազատության և օրենքի գերակայության սկզբունքներին են հարձակվում։ Իշխանությունները, թերևս, չեն հասկանում, որ Նիկոլ Փաշինյանից հետո կյանքը և ապրելու հնարավորությունը կա նաև այլոց համար, և որ իրենց գործողությունները ոչ թե ապահովում են, այլ խորացնում են երկրի ներքին լարվածությունը։
Արաբկիրում Փաշինյանի հետ վիճած կինը, որը 20 տարվա աշխատակից է Երևանի թիվ 16 պոլիկլինիկայում, դարձել է այս ճնշումների հերոսուհի։ Նրա դեպքը, ինչպես և մյուս նմանատիպ դեպքերը, ցույց են տալիս, որ իշխանությունները պատրաստ են ցանկացած սահմանը խախտել՝ իրենց իշխանությունը պահպանելու համար։
