Մենք հաճախ մանր-մունր թեմաների մեջ ենք խրվում, անկարևոր բաների վրա ծախսում մեր էներգիան, չնկատելով ամենակարևորը։
Արցախի կորուստն ու Արցախից հրաժարվելն այս իշխանությունը բացատրեց նրանով, որ այդ թեման պատերազմի առաջ դուռ էր բացում, վտանգում Հայաստանի Հանրապետությունը, որը մենք «գտել ենք»` Արցախը կորցնելուց հետո։ Նույն տրամաբանությամբ հայտարարեցին, որ արցախցիների` իրենց հայրենիք վերադարձը, Մինսկի խմբի գոյությունը, միջազգային ատյաններ ուղղված իրավական հայցերը, անգամ Արցախ բառի գործածումը սադրում է մեր «խաղաղասեր» հարևաններին։ Նրանք նաև ծանր են տանում ու ագրեսիայով լցվում մեր նկատմամբ, երբ մենք հիշում ենք 1915-ի ցեղասպանությունը, Բաքվի ու Սումգայիթի ջարդերը, նրանց տհաճ է Արևմտյան Հայաստան տերմինի գործածումը, Արարատ սարի առկայությունը մեր խորհրդանիշների վրա։
Նիկոլ Փաշինյանի տրամաբանությամբ` պարզ չի, թե ով ում է ցեղասպանել, ուստի «ցեղասպանություն ասես` ցեղասպանություն կստանաս, էթնիկ զտում ասես` էթնիկ զտում կստանաս», այդ պատճառով էլ ինքը «փակել է արցախյան շարժման էջը» և ով փորձի այն բացել` իր հետ գործ կունենա։
Այս ամենին վրադիր նաև սահմանազատման կանոնակարգ վավերացրին, մեր Սահմանադրական դատարանին պարտադրեցին որոշում կայացնել ու մեջը գրել, որ Անկախության հռչակագիրն առոչինչ է։ Խաղաղության փաստաթուղթ նախաստորագրեցին ու Թրիփի համաձայնագրեր կնքեցին։ Տավուշից Ադրբեջանի ուզած հատվածը տվեցին, դրա դիմաց ոչինչ չստանալով, գերիների հարցը չեն բարձրաձայնում, անգամ մեր 200 քառակուսի կիլոմետր օկուպացված տարածքները չեն ազատում ադրբեջանցիք… և մենք լուռ տանում ենք այս ամենը։
Եվ այսքան անպատմելի, չարդարացված, ողբերգական զիջումներից հետո էլ պարզվում է` պատերազմի, ռազմական էսկալացիայի ռիսկը չի վերացել։ Ինքը` Փաշինյանը Հաջիևի այցը Դիլիջան` ընտրությունների հաջորդ օրը բացատրեց` «ռիսկերը կառավարելու» անհրաժեշտությամբ, որը մարդկային լեզվով ասած` պատերազմի վտանգը կանխելու մասին է։
Երբ խելացի մարդիկ ասում էին, որ զիջումների գնալ չի կարելի, որովհետև զիջումը զիջում է բերելու և մեր հարևան հրեշավոր պետության ախորժակն ավելի ու ավելի է բացվելու, սրա մասին էին ասում։ Երբ ասում էին` հեռացիր, որ նոր մարդը նոր կետից սկսի բանակցությունները և մեր պետությունը շանս ստանա, սրա մասին էին ասում։ Երբ ասում էին` մի փչացրու Ռուսաստանի հետ հարաբերությունները, որովհետև Արևմուտքը մեր պաշտպանվածությունը չի ապահովելու և մենք մնալու ենք տետ ա տետ այս չկշտացող գազանի առաջ, սրա մասին էին ասում։
Վերջապես, հարցն այն չի, որ մի 500 կամ 700 հազար մոլորյալ ձեզ դեռ ձայն է տալիս, հարցն այն է, որ կորուստների ինքնահոսը չես կարողանում կանգնեցնել և ընտրություններով հեռանալը լավագույն ճանապարհը կլիներ։
Իսկ հիմա արդեն Նախիջևանում «Արևմտյան Ադրբեջան» կոնֆերանսին և դրանց բարձրաստիճան պաշտոնյաների լկտի հայտարարություններին ենք հետևում, թե ինչպես են Սյունիքը վերցնելու, Գյոյչայի ափին շուտով հանգստանալու…
Այսօր կենցաղային հարցերի շուրջ վիճաբանություն է տեղի ունեցել Երևանում, որի ժամանակ հնչել են կրակոցներ։ Փաշինյանը շարունակում է բռնաճնշումները քաղաքական մրցակիցների նկատմամբ։ Այս և այլ թեմաներով զրուցել է…
