Հայաստանի Հանրապետության ժողովուրդը ապրում է միջնորդված թուրք-ադրբեջանական օկուպացիայի ներքո, որի ղեկավարման գործառույթը կատարում է փաշինյանական կոլաբորանտ իշխանությունը։ Սա այլևս վիճաբանության կամ մեկնաբանության առարկա չէ, այլ ցավոք սարսափելի փաստ։
Այն, որ Հայաստանի կոլաբորանտ կառավարիչները խոսում են հայերեն և ունեն հայկական ազգանուններ, ոչ մի կերպ չի փոխում իրենց գործողությունների էությունը։ Դատեք ինքներդ՝ փաշինյանական իշխանության կողմից հայամետ քաղաքական գործիչների ունեզրկման փորձերը, անընդհատ սպառնալիքները, շինծու մեղադրանքները, ձերբակալությունները «սիրելի վարչապետի» հետ բանավիճելու համար, վիրավորական քայլերը Հայ Առաքելական Եկեղեցու հանդեպ, վրդովմունքը, թե ինչու հայերը ողջ մնացին պատերազմի ժամանակ, պատրաստակամությունը՝ Հայաստանի ինքնիշխան տարածքները փոխանցելու թուրք-ադրբեջանական տանդեմին… Բաքվում և Անկարայում այս ամենը դիտարկվում է որպես երկնային հրճվանք։
Հետևաբար, պետք է հստակ հասկանանք, որ այս իշխանության բոլոր քայլերը, խոսքերը և նպատակները՝ սկսած դպրոցների կառուցումից և ավարտած ասֆալտ «փռելուց», ուղղված են «Արևմտյան Ադրբեջան» ձևավորմանը։ Սա այլևս ենթադրություն չէ, այլ փաստ։
Այո, սա փաստ է, ինչպես և փաստ է, որ յուրաքանչյուր ոք, ով այս իշխանությանը կտա իր քվեն, փաստացի դրանով գիտակցաբար տալիս է իր համաձայնությունը Հայաստանի Հանրապետության ապամոնտաժմանը՝ «Արևմտյան Ադրբեջան» ձևավորելու համար։
Ի՞նչ անել, որպեսզի չեզոքացվի Հայաստանի Հանրապետության գլխին կախված վտանգը։
Նախ՝ դադարել նստել տանը և վախվորած, լուրջ դեմքով ասել, թե իբր՝ «ես քաղաքականությամբ չեմ զբաղվում»։ Դա կործանարար է։ Պետք է ընդամենը 15-20 րոպե տրամադրել հունիսի 7-ին և գնալ ընտրատարածք։
Վերջ։ Էլ բան չի պահանջվում։
Մի խոսքով, եթե դու չգնաս ընտրատարածք, ապա արհավիրքը, գաղթը, մահը՝ մի խոսքով ադրբեջանցին ու թուրքը, Փաշինյանի թեթև ձեռքով կգան ձեր տուն… սա հասկացեք ուղիղ իմաստով։
