Վերջին օրերին իմ ուշադրությունը գրավել է վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանի հրապարակային ելույթների և խոսքի ձևակերպման որոշակի կողմը։
Իմ կարծիքով, վարչապետի կողմից օգտագործվող որոշ արտահայտություններ, ինչպիսիք են «սատկացնելու եմ» և «կզացնելու եմ» տերմինները, չեն համապատասխանում նորմալ քաղաքական լեզվի չափանիշներին և կարող են համարվել անընդունելի։ Այսպիսի արձագանքները, իմ վերլուծությամբ, ուղղված են այն քաղաքացիների դեմ, որոնք հիշեցնում են իշխանությանը վերջին տարիներին տեղի ունեցած իրադարձությունները, մասնավորապես՝ 2020 թվականից սկսած զարգացումների հետևանքները։
Կարծում եմ, որ ընդդիմադիր քաղաքական ուժերը պետք է կարողանան ավելի կազմակերպված և արդյունավետ կերպով օգտագործել ստեղծված իրավիճակը՝ իշխանափոխության հասնելու նպատակով։
Այս համատեքստում հատկապես ցնցող է այն վարքագիծը, որը վարչապետը ցուցաբերում է իր քաղաքական հակառակորդների հանդեպ։ Իմ կարծիքով, նրա բառապաշարը և արձագանքի ձևը հիշեցնում են Ադրբեջանի նախագահ Իլհամ Ալիևի ռետորիկան։ Օրինակ, վերջին օրերին Արաբկիրում տեղի ունեցած դեպքը, երբ վարչապետը վիճում էր քաղաքացու հետ, ակներևում է այդ վարքագծի կոնկրետ դրույթը։
Մյուս կողմից, մենք տեսնում ենք, որ քաղաքացիները, ի տարբերություն իշխանությունների, որոնք, իմ կարծիքով, «նախընտրական երգ ու պարի մեջ են», պայքարում են ամենօրյա կենսագոյացման համար։ Օրինակ, հացի գնի անընդհատ աճը հստակ ցույց է տալիս այս տարբերությունը։
