ՀՀ Քննչական կոմիտեն հայտարարեց քրեական վարույթի մեկնարկի մասին՝ վարչապետին սպառնալիքներ հնարավորություն տվող տեսանյութի կապակցությամբ։ Սակայն, իմ կարծիքով, այս իրադարձությունը պարզապես իշխանական ռեժիմի կողմից ստեղծված մեկ այլ արհեստական ճգնաժամ է, որի նպատակը՝ շեղել հանրության ուշադրությունը իրական խնդիրներից և ստեղծել «մեզ դեմ են» մթնոլորտ։
Այս «ահաբեկչության» թատերականացման իսկական պատճառը ոչ թե Փաշինյանի անձնական անվտանգության մասին իրենց վախերն են, այլ իշխանական խմբակի՝ մոտալուտ պարտությունից և իրենց անորոշ ապագայից առաջացած խորը անհանգստությունն ու վախը։ Տեսանյութը, որը հայտնվել է հանրության դիտարկմանը, ոչ թե ահաբեկչական գործողություն է, այլ իշխանական ռեժիմի՝ իրենց իշխանությունը պահպանելու համար կիրառվող հերթական հակաժողովրդական մեթոդ։
Ի՞նչ է ահաբեկիչը։ Քաղաքացին, որը հանդգնում է քննադատել իշխանություններին, պահանջել իր իրավունքները, բարձրաձայնել իր խնդիրների մասին, թե՞ մեկը, ով հայտարարում է, որ մայիսի 28-ից Երևանում կմնան ռազմական տեխնիկաները, իսկ իշխանական շրջանակներում հնչում են «սատկացնել» և այլ սպառնալիքներ։ Թե՞ մեկը, ով հայտարարում է, որ 44-օրյա պատերազմում հաղթել է հենց ՀՀ նախագահներին։
Այս հիշատակված տեսանյութը զարգացնում է իշխանական ռեժիմի կողմից ստեղծված նախորդ լկտի թեզը՝ ենթադրյալ ահաբեկչության մասին։ Դրա հետևանքները կրում են բանտարկված քաղաքական գործիչները, մյուսները, ովքեր խոսել են Հայաստանի և Արցախի գոյաբանական սպառնալիքների մասին։ Իշխանությունները փորձում են հանրությանը ներկայացնել այսպես կոչված «ահաբեկիչներին»՝ իրենց իշխանական ռեժիմի դեմ կանգնած որպես «պատերազմի կողմնակիցներ»։
Բայց հայկական լսարանը գուցե անտեղյակ է կամ քիչ է նշանակություն տալիս, թե Փաշինյանի սպառնալիքների հետևում ով է կանգնում։ Փաշինյանը, ով հայ կնոջ մեջ անգամ տեսնում է իր նախորդներին, ուղիղ արտահայտում է Ալիևի հայտնի միտքը՝ 44-օրյա պատերազմում հաղթելու մասին։
Այս ամենի հետևում կանգնում է ադրբեջանական ռեժիմը, որը վարպետացել է հայերեն լեզվով հայատյաց տեսանյութեր պատրաստելու և տարածելու գործում։ Իրենց կողմից, ադրբեջանական մամուլը բծախնդրությամբ ներկայացնում է Փաշինյանի քարոզարշավը, առանձնացնում նրա հակարցախյան հայտարարությունները՝ իբր խաղաղասեր կոչեր, և նրա թշնամական խոսույթը նախագահների և ընդդիմախոսների վերաբերյալ։
Այսպիսով, ընտրություններին մոտենալիս իշխանական ռեժիմը շարունակում է իր ահաբեկչական թատերականացումը՝ հանրությանը վախեցնելու և իրենց իշխանությունը պահպանելու նպատակով։ Հայկական հասարակության պարտքն է ոչ թե վախենալ այս սպառնալիքներից, այլ անպայման գնալ ընտրատեղամաս և վճռորոշ գնահատական տալ այս ազգակործան և պետականքանդ ռեժիմին։
