Հունիսի 8-ի առավոտից Երևանի փողոցներից հանկարծակի անհետացան մինչեւ այդ եռանդով աշխատող կանաչապատման եւ սանմաքրման աշխատակիցները։ Նրանց տեղում չէին նաեւ ասֆալտապատման, փոսալցման եւ քաղաքի նորոգման այլ աշխատանքներ կատարողները, որոնք մինչեւ ընտրություններին նախորդող օրերը աշխատում էին առավելագույն եռանդով։
Այս փոփոխությունը, սակայն, միայն մեկ դրվագ էր ավելի լայն պատկերի մեջ։ Արձանագրվեց նաեւ առողջապահական համակարգում տեղի ունեցած արագ փոփոխությունները։ Անվճար ծառայությունները նվազեցին, եւ սկսեցին խոսել համավճարների եւ անվճար դեղերի բացակայության մասին։ Բժշկական հերթերն այլեւս չէին մնում պարզ, եւ վիրահատվողների հերթեր սկսեցին գոյացել։
Այս ամենի հետ մեկտեղ, հանրապետությունում կրճատվեցին նպաստառուների ցուցակները։ Պաշտոնական հայտարարությունների համաձայն՝ 10 հազարով թոշակի ավելացումը նվազեցրել է անապահովության միավորները, եւ հազարավոր մարդիկ զրկվեցին իրենց նպաստից։
Այս ցանկին ավելացավ նաեւ ակցիզային հարկի բարձրացումը, որը կբարձրացնի ծխախոտ, ալկոհոլ եւ բենզին գնողների, ինչպես նաեւ բջջային հեռախոսներ ներկրողների եւ գնողների ծախսերը։ Հեռախոսների IMEL կոդերի կիրառումը նույնպես նոր հարկային բեռ է ավելացնելու։
Այս ամենը տեղի ունեցավ ընդամենը 20 օրում։ Իրավիճակը հստակ ցույց է տալիս, որ ընտրություններից հետո այս իշխանությունը կամաց-կամաց «պնդացնելու է ոտը»՝ սահմանելով նորանոր հարկեր, ավելացնելով բեռ սպառողների ուսերին եւ խուսափելով իր պարտականությունները կատարելուց։ Ընդհանրապես, այս իշխանությունը կպնդեցրի, որ պարտադրի ՀՀ քաղաքացիներին սրբորեն կատարել իրենց հարկատուի եւ քաղաքացու պարտականությունները, մինչեւ ինքը խուսափում է իրենից պահանջվողներից։
